Henryk III Plantagenet

Francja


W polityce zagranicznej Plantagenetów sprawy francuskie zawsze zajmowały poczesne miejsce. Nie inaczej było zbyt Henryka III, który w żadnym wypadku tak w zasadzie nie pogodził się spośród utratą licznych ziem na rzecz Francji. tymczasem wszak mir spośród 1220 r. wydawał się trwały, oraz w Gujennie, jedynej angielskiej posiadłości na kontynencie, panował spokój, na w kilku słowach zakłócony w 1221 r. sporami króla Henryka spośród Hugonem X de Lusignan, który ożenił się spośród matką króla Anglii. kontrowersja nie trwał długo i zakończył się kompromisem, oraz Lusignanowie odgrywali w następnych latach czołową rolę w stronnictwie poitiewińskim.

W 1223 r. zmarł król Francji szarak II August i na tron wstąpił sukcesor tronu Ludwik (jako Ludwik VIII Lew). Henryk, powołując się na rozprawa naukowa spośród Lambeth, zażądał od Ludwika oddania Normandii i innych posiadłości andegaweńskich utraconych przez Jana bez Ziemi. Ludwik uchylił się od wypełnienia zobowiązań i w maju 1224 r., kiedy rozejm angielsko-francuski dobiegł końca, zaatakował Gujennę i Poitou, praktycznie w pełni opanowując te tereny. Henryk próbował przeciwdziałać, natomiast musiał stawić czołówka buntowi baronów. wczas w Gaskonii ostatnim tchem Bordeaux pozostało wierne królowi. nie przedtem w marcu 1225 r. doczekało się posiłków, które przyprowadzili ojczulek króla, Ryszard, hrabia Kornwalii i William de Longespee, 3. hrabia Salisbury. wczas odzyskali oni całą Gujennę.

Henryk chciał pójść zbyt ciosem i w przymierzu spośród hrabią Rajmundem VII spośród Tuluzy przyskoczyć Ludwika VIII. projekt ów spotkał się ze sprzeciwem papieża, który zabronił królowi Anglii sojuszu spośród Rajmundem, przeciw któremu, w charakterze popierającemu herezję katarską, wyprawę krzyżową organizował król Ludwik. W 1226 r. Ludwik zmarł, oraz jego następca, Ludwik IX, proszek 13 lat. przeciw regentce, Blance Kastylijskiej, narastała przeciwstawienie baronów, którą starał się zagospodarować Henryk III. Wysłał emisariuszy do Normandii, Andegawenii, Bretanii i Poitou. Udało się im wydłużyć na stronę Henryka min. księcia Bretanii i hrabiego La Marche. Na przeszkodzie Henrykowi stanął pokój, jaki baronowie zawarli spośród małoletnim Ludwikiem IX, oraz wewnętrzne niepokoje w Anglii.

Boże Narodzenie 1228 r. król spędził w Oksfordzie, gdzie przybyło do niego misja baronów normandzkich, zapraszających go do ataku na Francję. Henryk do oporu września 1229 r. zebrał armię, natomiast sukcesor tronu Bretanii skłonił go do odłożenia ataku do Wielkanocy 1230 r. król spędził święta w Yorku, w towarzystwie Aleksandra II Szkockiego, zbyt którego w 1221 r. wydał swoją siostrę, Joannę. nie przedtem 30 kwietnia wypłynął spośród Portsmouth i 3 maja wylądował w St. Malo, gdzie czekał na niego sukcesor tronu Bretanii. Okazało się jednak, że nie wszyscy baronowie poparli króla Henryka. Ludwik IX szybko zebrał armię i ruszył przeciw Henrykowi. ów ograniczył się ostatnim tchem do przemarszu przez Andegawenię, Poitou i Gaskonię i odebranie hołdów od niektórych feudałów, po czym 27 października wrócił do Anglii. W 1231 r. podpisał 3-letni rozejm spośród Ludwikiem IX.

Po upływie rozejmu król Ludwik wznowił działania wojenne. Henryk tracił zwolenników i musiał uprawiać inwentarz spośród opozycją wewnętrzną, więc dążył do pokoju. W lutym 1236 r. podpisano 5-letni rozejm. równocześnie król usiłował zasugerować nowych sojuszników przeciw Francji. w takim razie w 1235 r. wydał swoją siostrę Izabelę zbyt cesarza Fryderyka II. 14 stycznia 1236 r. poślubił Eleonorę, siostrę Małgorzaty, królowej Francji. Ślubu udzieli arcybiskup Canterbury Edmund Rich.

Henryk III przybywa do Gujenny

Pokój pośród Anglią i Francją przetrwał do 1242 r., kiedy to hrabia La Marche zwrócił się Henryka III spośród prośbą o poparcie przeciw Francji, obiecując wsparcie króla Nawarry i hrabiego Tuluzy. Henryk zwołał Radę Królewską, która po pewnych oporach zgodziła się uchwalić konieczne podatki. król mianował arcybiskupa Yorku Waltera de Graya regentem królestwa. 13 maja 1242 r. w towarzystwie żony, brata i 300 rycerzy król wypłynął spośród Portsmouth i po kilku dniach żeglugi wylądował przy ujścia Gironde. parę dni spośród kolei udał się do Pons, gdzie spotkał się spośród hrabią La Marche. 8 czerwca skierował się do Saintes, gdzie napisał deklarację wojny przeciw Ludwikowi IX. Tymczasem król Francji zebrał armię i 20 lipca pojawił się przed liniami Henryka. jutro doszło do bitwy przy Taillebourg, zakończonej klęską Anglików. Henryk wycofał się do Saites, natomiast 3 dni później, obawiając się ataku, cofnął się do Pons. tam opuścił jego szeregi hrabia La Marche, który zdążył uzgodnić spośród Ludwikiem. tak aby uniknąć okrążenia i niewoli armia angielska uporczywym marszem dotarła do Blaye, gdzie król dał swoim ludziom parę dni odpoczynku. w następnej kolejności skierował się do Bordeaux, gdzie w kwietniu 1243 r. podpisano rozejm spośród Francją. Henryk pozostawał w mieście do października, spędzając termin na trwonieniu pieniędzy.

Tzw. kampania Saintoge była ostatnią wojną angielsko-francuską zbyt panowania Henryka III. król próbował nadal intrygować wśród baronów, kiedy król Ludwik udał się na wyprawę krzyżową i przebywał w Outremer. Jego poczynania spełzły na niczym. W końcu, ograbiony środków na dalszą wojnę i zagrożony buntem własnych poddanych, zawarł w 1259 r. mir spośród królem Ludwikiem IX, kończący pierwszą fazę wojen angielsko-francuskich, sięgającą swoimi początkami nadal Henryka II i w ten sposób nazywaną przez niektórych historyków "pierwszą wojną stuletnią".