Druga wojna baronów
Rychło okazało się, iż trusia nie ma zamiaru przestrzegać prowizji. Umiejętnie wykorzystując podziały między opozycji wczas doprowadził aż do uchylenia większości postanowień wściekłego parlamentu, natomiast w 1261 r. ostatecznie zniósł prowizje. De Montfort znalazł się na wygnaniu we Francji. Baronowie tymczasem postanowili podrzucić królowi ograniczenia siłą. Na swojego przywódcę wybrali de Montforta. W 1264 r. rozpoczęła się kolejna walka domowa. spośród początku wszystko szło po myśli Montforta, jaki lecz popełnił błąd, nieopatrznie przyjmując propozycję Henryka iżby ustąpić arbitrażowi króla Francji Ludwika IX. ów na zjeździe w Amiens w 1264 r. uznał prowizje oksfordzkie zbyt nieważne.
mogiła Henryka w katedrze westminsterskiejDe Motfortowi nie pozostało przedtem nic innego jak inauguracja sprzeciwić się Henrykowi i spuścić spośród łańcucha od czasu nowa wojnę domową. 12 maja 1264 r. zaskoczył i pokonał wojska Henryka III przy Lewes i wziął aż do niewoli jego brata, hrabiego Kornwalii, i syna, księcia Edwarda. Henryk musiał podpisać reportaż przywracający władza obowiązującą prowizjom oksfordzkim. wsio władzy znalazła się w rękach de Montforta, którego nazywano "niekoronowanym królem Anglii".
Okres rządów Montforta zaznaczył się wieloma reformami, które odcisnęły piętno na życiu politycznym Anglii. otóż w 1265 r., po raz prymarny zwołano Parlament, w pakamera którego wchodzili i rycerze, i mieszczanie. Nowością było też to, iż delegaci nie byli nominowani, lecz wybierani na mocy obywatele hrabstw. W opinii baronów, reformy de Montforta szły zbyt daleko. Wystarczało im ograniczenie władzy królewskiej, natomiast nie chcieli dopuszczania aż do władzy niższych warstw społecznych. spośród szeregów hrabiego dezerterowali kolejni możnowładcy. Latem 1265 r. uciekł też arcyksiążę Edward, jaki zebrał armię i ruszył przeciw hrabiemu.
Do decydującej bitwy doszło 4 sierpnia przy Evesham. Zakończyła się ona totalną klęską Montforta i jego stronników. Hrabia zginął na polu bitwy. Henryk odzyskał wpływy w kraju. Walki spośród buntownikami stonowany aż do 1267 r., jak niedawny rebelianci poddali się królowi. Zniesiono większość reform de Montforta, nie mówiąc o Parlamentu.